Met betrekking tot de genoemde voor- en nadelen in je interessante uiteenzetting het volgende:

1 – wat een topsport klimaat is, blijft inderdaad onduidelijk. Ook voor mij als sporter. Prestatiedrang wordt mi niet zozeer gevormd door de accomodatie maar meer door het klimaat binnen een vereniging en de nabijheid van sterke competitie.

2 – onderlinge versterking betwijfel ik. voor zover ik kan inschatten zijn fysiotherapeuten niet 24/7 nodig en zijn zij behoorlijk mobiel. de nabijheid van goede sportfaciliteiten kan vooral interesant zijn voor de sportopleiding zoals genoemd. Mits de HAN deze faciliteiten niet al heeft, kunnen zij een deel van de exploitatie op zich nemen. Dit betekent wel, dat elders in de stad sportfaciliteiten leeg komen te staan (en wie gaat deze dan gebruiken als ook andere sportverenigingen naar de neiuwe faciliteiten trekken). Kapitaalverlies is het gevolg.

3 – elke nieuwe ontwikkeling is op zijn minst op papier te kapitaliseren, dit is niet zozeer een voor- of nadeel te noemen. Het is slechts een inschatting van de toekomstige kasstroom met diverse ingebakken risico’s. Afhankelijk van de politieke wil zijn deze risico’s acceptabel of niet. Zijn de huururen en de opbrengsten in de kasstroom verwachting realistisch of zijn deze optimistisch te noemen.

4 – subsidies zijn mogelijk, maar afhankelijkheid van subsidies vergroot de kans dat de gemeente moet bijspringen.

De voordelen zijn mi dus niet zo groot en de kans dat de gemeente significant zal moeten bijspringen is aanwezig. Belangrijker is dus in deze kwestie het potentieel voor de stad zelf (behouden hoge inkomens, verkleinen criminaliteit, aantrekken evenementen, doorontwikkelen HAN etc). Men hoeft er niet vanuit te gaan dat het ontwikkelen van een groot sportcentrum kosteloos zal zijn voor de gemeente. De vraag is meer, hoeveel is men bereid erop toe te leggen.

Dank voor uw heldere uiteenzetting van de feiten. U slaat de spijker weer op zijn kop.
Toch wil ik u graag nog het volgende in overweging geven.

U noemt het ‘shoppen’ uit ‘verschillende ideeën’ populisme of hypocrisie. Ik ben dit slechts voor een gedeelte met u eens, omdat u mijns inziens voorbij gaat aan de volgende zaken:

- waar u op doelt zijn ‘bestaande’ ideeën, de vastomlijnde ideeën die stammen uit het liberalisme, socialisme, confessionalisme… de politicus die ‘voor ieder wat wils’ neemt uit elk van de vastomlijnde kaders, kun je inderdaad (om die reden) een populist noemen; een nieuw idee is ontstaan.
- Bereikt met dit nieuwe idee wordt, dankzij het populistische beleid, dat velen dit idee tot nationaal beleid willen bombarderen. Omdat we overwegend uitgaan van de utilistische (en democratische) idee dat we het plan met het meeste draagvlak tot ons nationale beleid maken, kan het voorkomen dat een dergelijk populistisch politicus in een gedoogconstructie verstrengeld raakt. Wat dan? Slechts wanneer dit nieuwe idee een onhaalbaar en onwerkbaar beleid oplevert, of wanneer het strijdig is met de goede zeden, kan ik me daartegen verzetten. Is dat de reden voor uw antipathie tegen het ‘shoppen’? Dan wil ik u graag wijzen op de snel vergeten uitspraken van PvdA-coryfee Vermeend, aan het begin van de vorige parlementsverkiezingen. Het voorgenomen financiële beleid uit zijn eigen (niet eens bij elkaar geshopte!) partijprogramma bleek toch niet erg werkbaar. Het geloof in maakbaarheid en het idealisme van sommige niet-populistische partijen klinkt erg romantisch, maar getuigt toch ook zelden van haalbaarheid.

Nimmer is het mijn doel een lans breken voor populistische partijen. Wellicht kunt ook u zich vinden in bovenstaande opmerkingen.

Met liberale groet,

Maria