Misschien goed om daar bovenop nog twee andere punten mee te nemen.

Een AIOS buiten het academisch ziekenhuis werkt contractueel 38 uur per week . Daar bovenop komen 10 uren onbetaald onderwijs. Fair so far. Het addertje zit hem echter in de daarop volgende formulering: “In het kader van de opleiding vallen onderwijs en reguliere werkzaamheden niet te scheiden.” Het gevolg is dat een AIOS de eerste 10 uur overwerk per definitie niet uitbetaald krijgt. Omdat dat zogenaamd “opleiding” is.

Dat brakke gegeven staat overigens nog helemaal los van de urenregistratie van AIOS, die doorgaans niet door de AIOS zelf gedaan wordt, maar door P&O zodanig “gecorrigeerd” wordt dat de arbeidsinspectie niet te hard zal mopperen. Niet voor niets worden nog steeds jaarlijks boetes uitgedeeld omdat óf de urenregistratie grove schendingen van de werktijden liet zien, óf er helemaal geen adequate urenregistratie werd gehouden.

AIOS worden dan wel betaald met gelden uit het opleidingsfonds, de grootste investering doen zij ruimschoots zelf. Nu al. Zonder “AIOS-bijdrage”.

Bijna goed! De toren en de SINT STEVENSKERK, St. Stevenskerkhof 64, 6511 VZ Nijmegen, zijn aangewezen als rijksmonument. De toren is eigendom van de gemeente; de naam van dit gemeentelijke bouwwerk is niet door de gemeenteraad vastgesteld. De kerk is eigendom van de Stichting Stevenskerk.

Het meest beeldbepalende monument van Nijmegen is natuurlijk de naamloze toren en niet de afbrokkelende Stevenskerk. Zelfs bij de naam van de kerk is ‘Sint’ vervangen door ‘Stichting’. Graodus fan Nimwegen bezingt niet de kerk, maar de toren. In de media worden de verschillende rijksmonumenten ten onrechte op één hoop geveegd.

De toren is herbouwd naar onder leiding van architect Anthonie Wouter Jansz (1879-1958) en werd op 9 juli 1955 officieel aan het gemeentebestuur overgedragen. Deze icoon van Nijmegen is dus meer dan 15 jonger dan de toren van Stadion De Goffert. Dat is een beschermd complexonderdeel van een gemeentelijk monument.